Podobne sformułowanie regularnie pojawia się w nagłówkach mediów i raportów, często w odniesieniu do zupełnie innych miast. Żeby zrozumieć, dlaczego Londyn zajmuje pierwsze miejsca w jednych zestawieniach, a w innych wypada znacznie niżej, trzeba przyjrzeć się temu, co dokładnie jest w tych rankingach mierzone i w jaki sposób dane są porównywane.
Ranking World’s Best Cities
Jednym z najczęściej przywoływanych zestawień, w których Londyn zajmuje pierwsze miejsce, jest ranking World’s Best Cities opracowywany przez Resonance Consultancy. To międzynarodowa firma analityczno-doradcza zajmująca się analizą miast, regionów oraz ich wizerunku. Od lat bada, w jaki sposób duże ośrodki miejskie funkcjonują w globalnej konkurencji o mieszkańców, odwiedzających i działalność gospodarczą. Ranking obejmuje kilkaset największych miast świata i jest aktualizowany cyklicznie.
World’s Best Cities nie jest rankingiem “jakości życia” w szerokim znaczeniu tego pojęcia. Jego celem jest porównanie miast pod kątem ich ogólnej atrakcyjności jako miejsc do życia, pracy, rozwoju i odwiedzin. Oznacza to, że analizowane są przede wszystkim te cechy miast, które dają się zestawić i porównać w skali globalnej, a nie pełne indywidualne doświadczenie codziennego życia mieszkańców.
Kryteria oceny i metodyka
Metodyka rankingu World’s Best Cities opiera się na łączeniu danych statystycznych oraz danych dotyczących postrzegania miast. Resonance Consultancy wykorzystuje informacje ilościowe oraz dane opisujące to, jak miasta są wybierane, oceniane i polecane przez mieszkańców, odwiedzających oraz osoby spoza danego miejsca. Zebrane dane są następnie porządkowane i agregowane w ramach trzech głównych filarów analitycznych: livability, lovability oraz prosperity.
Livability w rankingu World’s Best Cities odnosi się do tego, jak oceniana jest jakość otoczenia, w którym funkcjonuje miasto, zarówno pod względem przestrzeni zurbanizowanej, jak i środowiska naturalnego. Znaczenie ma obecność zieleni w centralnych częściach miasta, dostęp do parków i przestrzeni zewnętrznych oraz to, czy konkretne miejsca, atrakcje i punkty charakterystyczne są chętnie polecane przez mieszkańców i osoby odwiedzające miasto. W tej kategorii brane są pod uwagę również uwarunkowania ekonomiczne, takie jak relacja kosztów życia do dochodów, a także elementy środowiskowe, w tym stopień zadrzewienia i jakość powietrza.
Lovability obejmuje witalność miasta i jego zdolność do budowania atrakcyjnego obrazu na tle innych ośrodków o podobnym znaczeniu. Chodzi o to, na ile miasto jest postrzegane jako dynamiczne, interesujące i „żywe”, zwłaszcza w obszarach kultury, gastronomii i życia nocnego. Ten filar uwzględnia także rolę samych użytkowników miasta w kształtowaniu jego wizerunku. Oceniana jest skala zainteresowania miastem wyrażana w treściach udostępnianych online, takich jak opinie, rekomendacje i wzmianki w Google, czy na Instagramie.
Prosperity dotyczy warunków sprzyjających rozwojowi gospodarczemu i zdolności miasta do przyciągania oraz utrzymania kapitału ludzkiego. Analizowane są czynniki świadczące o potencjale innowacyjnym i konkurencyjności, w tym obecność firm, zaplecze dla przedsiębiorczości oraz sytuacja na rynku pracy. Istotne są również elementy infrastruktury wspierającej działalność gospodarczą, takie jak dostępność połączeń międzynarodowych czy możliwość organizacji dużych wydarzeń branżowych. Całość tych uwarunkowań składa się na ocenę długoterminowej stabilności i odporności ekonomicznej miasta.
Twórcy rankingu podkreślają, że analizowane w nim czynniki wykazują umiarkowane lub silne korelacje z przyciąganiem populacji w wieku 25–44 lata, trendami odwiedzin oraz powstawaniem nowych firm. Oznacza to, że metodyka rankingu koncentruje się przede wszystkim na aspektach istotnych z perspektywy osób aktywnych zawodowo i mobilnych. Nie jest to narzędzie projektowane jako analiza potrzeb wszystkich grup wiekowych ani jako wskaźnik dostosowania miasta do funkcjonowania w późniejszych etapach życia.
Dlaczego Londyn wygrał?
Na tle przyjętej metodyki Londyn wygrywa dlatego, że osiąga bardzo wysokie pozycje we wszystkich trzech filarach rankingu, a w jednym z nich zajmuje miejsce pierwsze. W edycji 2026, w której Londyn znalazł się na szczycie zestawienia, miasto zajmuje 1. miejsce w prosperity, 2. miejsce w lovability oraz 3. miejsce w livability. Taki układ wyników jest kluczowy: pierwsze miejsce w filarze gospodarczym, połączone z bardzo wysokimi pozycjami w pozostałych dwóch obszarach, daje Londynowi najwyższy wynik łączny i w efekcie 1. miejsce w całym rankingu.
Warto zwrócić uwagę, że zwycięstwo Londynu nie wynika z dominacji w jednym, wąsko rozumianym aspekcie, lecz z równoczesnej obecności miasta w ścisłej czołówce każdego z analizowanych wymiarów. To właśnie ta równowaga między skalą gospodarczą, globalnym wizerunkiem i funkcjonowaniem miasta sprawia, że w rankingu World’s Best Cities Londyn wypada lepiej niż inne lokalizacje.
Inne rankingi miast
World’s Best Cities to tylko jedno z wielu narzędzi oceny miast. Inne rankingi, takie jak Monocle, Economist Intelligence Unit czy Mercer, korzystają z odmiennych metodyk oceny i akcentują inne aspekty funkcjonowania miasta. Część z nich opiera się głównie na danych statystycznych, takich jak dostęp do opieki zdrowotnej, stabilność polityczna, poziom bezpieczeństwa czy koszty życia. Inne większą wagę przykładają do badań ankietowych, opartych na subiektywnych ocenach mieszkańców i ekspertów. Istnieją również narzędzia, które nie tworzą klasycznych rankingów, lecz zestawy wskaźników lub wytyczne służące diagnozie miasta.
Wspólną cechą większości rankingów jest agregowanie bardzo różnych danych do jednego końcowego wyniku. Takie uproszczenie ułatwia porównania, ale jednocześnie spłaszcza obraz miasta. Porównywanie wyników bez znajomości przyjętej metodyki prowadzi często do błędnych wniosków. Średnia ocena nie pokazuje, jak miasto funkcjonuje dla różnych grup użytkowników ani jakie bariery mogą pojawiać się w codziennym życiu.
Czego rankingi nie uwzględniają?
Miasto ocenione wysoko może być bardzo dobre dla młodych, mobilnych osób, pracujących w sektorach kreatywnych, a jednocześnie stwarzać istotne trudności dla osób starszych, czy osób z ograniczoną mobilnością. Doświadczenie miasta jest silnie zależne od wieku, sprawności, stylu życia i indywidualnych potrzeb, które rzadko są widoczne w zbiorczych wskaźnikach.
Starzenie się społeczeństw, wydłużanie życia i potrzeba długotrwałego, samodzielnego funkcjonowania w tej samej przestrzeni rzadko są wprost uwzględniane w kryteriach rankingowych. Tymczasem to właśnie te procesy będą w najbliższych dekadach coraz silniej wpływać na to, co oznacza dobre miasto do życia.
Dostępność transportu w mieście nie sprowadza się do liczby linii metra. Równie ważne są windy, czytelna informacja, sensowne przesiadki i poczucie bezpieczeństwa w drodze. Podobnie jest z przestrzenią publiczną. Jej jakość to nie tylko wygląd, ale też możliwość zatrzymania się, odpoczynku i poruszania się bez dodatkowych barier, zwłaszcza dla osób o ograniczonej mobilności.
Podsumowanie
Rankingi miast są użytecznym narzędziem, o ile traktuje się je krytycznie. Mogą być dobrym punktem wyjścia do rozmowy o rozwoju miast, ale nie powinny być traktowane jako ostateczny werdykt. Pełny obraz miasta pojawia się dopiero wtedy, gdy uwzględni się doświadczenia różnych użytkowników i spojrzy na jego funkcjonowanie w dłuższej perspektywie.
Wysoka pozycja Londynu w rankingu World’s Best Cities potwierdza jego globalną atrakcyjność i potencjał, ale nie jest jednoznaczną odpowiedzią na pytanie, gdzie żyje się najlepiej. Na podstawie wyników możemy dowiedzieć się, w jakich obszarach Londyn jest dziś silny, nie poznamy jednak odpowiedzi na pytanie, jak miasto radzi sobie z wyzwaniami starzejącego się społeczeństwa. Ten temat wróci w kolejnym wpisie.
Styczeń 2026