Oznaczenia na posadzce
Jednym z pierwszych takich elementów jest oznaczenia na posadzce pokazujące strefę otwierania drzwi, które zauważyłyśmy w jednym z budynków Chalmers University of Technology. To niewielki detal, ale od razu podpowiada, w którą stronę otworzy się skrzydło, a zatem gdzie nie warto stawać.
Kolejnym detalem jest fakturowe prowadzenie do recepcji oraz wind w hotelu w Göteborgu. Jest ważne szczególnie dla osób z niepełnosprawnością wzroku, ale także czytelnie porządkuje ruch w holu.
Oznaczenia szklanych powierzchni
Na szczególną uwagę zasługują oznaczenia na szklanych powierzchniach, zauważalne w całym Göteborgu. Najczęściej miały formę niewielkich kół: białych, czarnych lub łączących oba kolory, dzięki czemu były widoczne na różnym tle i przy zmiennym oświetleniu. W jednym miejscu były to bardzo subtelne białe kropki, w innym geometryczny wzór z matowej folii. Dzięki takim oznaczeniom przeszklenia są łatwiejsze do zauważenia, bez konieczności rezygnowania z lekkości i przejrzystości wnętrza.
Rampa
W budynku Chalmers University of Technology, różnicę poziomów między wnętrzem a tarasem rozwiązano za pomocą rampy poprowadzonej wzdłuż ścian, wokół strefy siedzenia. Rampa jest widoczna, ale nie dominuje nad przestrzenią. Dostępność stanowi więc część układu wnętrza, a nie dodatek.
Hotelowy pokój dostępny
W hotelu pojawiają się kolejne rozwiązania, pokazane szerzej w krótkim materiale tutaj: drzwi do pokoju dostępnego otwierane automatycznie po zbliżeniu karty, szeroka przestrzeń manewrowa w przedpokoju oraz możliwość uzyskania miejsca przy łóżku. W pokazanym układzie przestrzeń tę zajmują lekkie fotele, które można łatwo przestawić, dzięki czemu pokój może być dostosowany do różnych sposobów korzystania.
Najwięcej wątpliwości wzbudza łazienka w pokoju dostępnym. Są w niej ważne elementy: pochwyty przy toalecie, linka systemu wzywania pomocy, miejsce podjazdu pod umywalkę, wieszak na ręcznik na odpowiedniej wysokości czy przycisk odwołania alarmu. Jednocześnie nie wszystko wydaje się w pełni dopracowane. Przy umywalce zabrakło pochwytów, a pod prysznicem siedziska. Część wyposażenia ma też ograniczony kontrast, przykładowo chromowane elementy mogą być słabo widoczne na szarym tle. Linka alarmowa jest tak długa, że została owinięta wokół pochwytu. W pełni rozwinięta leżałaby na podłodze, co utrudniałoby sprzątanie i mogłoby zwiększać ryzyko potknięcia.
Podsumowanie
Patrząc na te rozwiązania, łatwo zauważyć różnicę między dostępnością „na papierze” a dostępnością w codziennym użyciu. Rampa nie musi dominować nad wnętrzem, oznaczenia na szkle mogą być dyskretne, a wyposażenie łazienki, kontrastowe i wygodne w użyciu. Ważne, żeby poszczególne elementy były zaplanowane od początku: wtedy nie wyglądają jak dodatek i nie podkreślają niepełnosprawności użytkownika.
Czerwiec 2026